محمد الريشهري
265
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى)
است آنچه براى خود اندوختيد . پس [ كيفر ] آنچه را مىاندوختيد ، بچشيد " . " [ مىگويند : ] او را بگيريد و در غُل كشيد . آن گاه ميان آتشش اندازيد . سپس در زنجيرى كه درازى آن هفتاد گز است ، وى را در بند كشيد ؛ چرا كه او به خداى بزرگ نمىگرويد و به اطعام بينوايان ، تشويق نمىكرد " . " هر كسى در گروِ عملكرد خويش است ، بجز ياران دستِ راست . در ميان باغها از يكديگر درباره مجرمان مىپرسند : " چه چيز ، شما را در آتش [ سَقَر ] در آورد ؟ " . گويند : از نمازگزاران نبوديم و بينوايان را غذا نمىداديم و با هرزهدرايان ، هرزهدرايى مىكرديم و روز جزا را دروغ مىشمرديم " . " ولى از گردنه سخت نگذشت ، و تو چه دانى كه آن گردنه سخت چيست : بندهاى را آزاد كردن است ، يا طعام دادن در روز گرسنگى ، به يتيمى خويشاوند ، يا بينوايى خاكنشين ؟ " . حديث 10545 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : دينار بر دينار و درهم بر درهم نهاده نمىشود ؛ بلكه خداوند [ بدين گونه ] پوست بدن آن [ مال اندوزان ] را گسترش مىدهد " و [ پوست ] پيشانى و پهلو و پشت آنان را با آنها داغ مىنهند [ و به آنان مىگويند : ] " اين است آنچه براى خود اندوختيد . پس [ كيفر ] آنچه را مىاندوختيد ، بچشيد " . 10546 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هيچ دارنده گنجى نيست كه زكات آن را ندهد ، مگر اين كه آن مال را در آتش جهنّم بگدازند تا همچون ورقى پهن گردد و با آن ، پهلوها و پيشانى آن كس گداخته مىگردد ، تا آن كه در روزى كه اندازهاش پنجاه هزار سال است ، خدا ميان بندگانش داورى فرمايد . سپس راه وى يا به سوى بهشت و يا به سوى آتش ، نمايانده مىشود . 10547 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هيچ دارنده مالِ انباشتهاى نيست كه زكات آن را ندهد ، مگر آن كه روز